Depresja, shizofrenia anoreksja…

Witam!

Zaskoczył mnie ten temat. Nie wiedziałem, że sytuacja Mileny wygląda, aż tak źle... Wierze że nie chce Ci się żyć, ale pamiętaj o tym, że w życiu są też pozytywne chwile... Nie możesz się podłamywać. Wiele osób takich jak Ty ma problemy w domu. Coś o tym wiem.

Mówisz, że rodzice mówili Ci, że jesteś do niczego, ale czy pytałaś się brata co o tym sądzi? Nie i może zrobiłaś błąd, bo naprawde wiele razy traktowałem Cię jak wzór do naśladowania.

Musisz pozytywnie patrzeć na życie. Wiem z własnego przypadku, że nie jest to może łatwe, ale nie możesz się poddać. Musisz dążyć do celu. Postaw sobie jakiś ambitny cel i dąż do niego.

Pozdrawiam

dziękuję:* Ty jesteś dla mnie jedyną podporą:* KOCHAM CIĘ

Milena i ja Ci wiele zawdzięczam

przepraszam za usunięcie. Coś zrozumiałam i musialam usunąc....

wcale nie musiałaś usuwać tego tematu... uwierz mi...

Takie małe sprostowanie, dlaczego ten temat nie został usunięty. Znam całą historię z tym postem, ponieważ autorką jest moja siostra. Zostawiłem ten temat tylko dlatego, że może uda się ją nakłonić, aby opisała swój problem ponowny raz. W treści była opisana historia, która bardzo często się zdarza w rodzinach. Ja nazywam to konfliktem "rodzic-dzkiecko".

Milena usunęła treść tego tematu, ponieważ do części treści dotarli nasi rodzice i zaczęli ją wypytywać ją jakie ma problemy. Speszyło ją to i usunęła z internetu swoją historię.

Prosze pomóżcie mi nakłonić Milenę na ponowne opisanie swojej historii, ponieważ jako (mam nadzieje) przyszły psycholog sporo do powiedzenia na jej temat.